Miasteczko w swojej niemalże siedmiusetletniej historii niczym szczególnym się nie wyróżniło. Ot, kilka sławnych osób żyjących u jego zarania i to wszystko. Szczęśliwie, a może i nieszczęśliwie, wszystkie wielkie zwroty historii łagodnym łukiem omiłały jego mieszkańców. Owszem, miało swoje pięć minut chwały, gdy pod koniec XIX wieku kartografowie armii kanclerza Bismarcka wyznaczyli w nim środek Europy z północy na południe (lub jak kto woli: z południa na północ), ale to wszystko na co stac było historię by rangę miasteczka choć na chwilę podnieść. Z resztą kilka lat później okazało się, że kartografowie owi popełnili haniebną pomyłkę i cała chwała umarła śmiercią naturalną...

Dwa kościoły, jeden cmentarz, jeden szpital i kilka, głównie podstawowych, szkół składały się i nadal skłądają na miejsce mojego życia. Kiedyś, dziś i mam nadzieję, że i w przyszłości, bo tu właśnie chciałbym umrzeć.